12 juni Jostedal

Vandaag zouden we een gletsjer-hike gaan doen. We moesten om 11.15 uur verzamelen bij de gids. Daar kregen we van die ijzeren punten om op het ijs grip te hebben. En we kregen een ijs-bijl, waarmee we ons op het ijs vast zouden kunnen houden. Daarna gingen we op pad. We moesten eerst naar de gletsjer toelopen, het 'pad' was nauwelijks een pad te noemen. Het was klauteren over rotsen, plonzen door beekjes, glibberen door modder. Na bijna een uur kwamen we bij de sneeuw, daar bleek dat het nog minimaal een half uur ploeteren was voor we bij de gletsjer zouden aankomen.

We hebben daarom besloten de groep te verlaten en terug te gaan naar de auto. Eenmaal op de gletsjer kan je namelijk niet meer terug, dan moet je met de groep mee. Aangezien de wandeling op de gletsjer nog 2 uur zou duren (en we daarna nog het 'pad' terug naar de auto), leek het ons verstandiger om daar niet aan te beginnen. We zijn nog wel doorgelopen naar het uitzichtpunt, we zijn heel dicht bij de gletsjer geweest, maar we hebben er dus helaas geen stap op gezet. We hebben de ijsbijl en die ijzeren punten dus niet nodig gehad.

Als het pad naar de gletsjer recht en plat zou zijn gewerest, zouden we wel verder zijn gegaan, maar met het klauteren was het voor ons gewoon te zwaar. We hebben wel genoten van de wandeling, de hele weg hadden we zicht op de gletsjer en we hebben een aantal hele mooie foto's gemaakt.